<QUEST><TI><TI-INTRO>ZAPYTANIE USTNE <QREF QID="H-2006-0459">H-0459/06</QREF></TI-INTRO><TI-SESSION>na sesję pytań podczas sesji częściowej w czerwcu 2006 r.</TI-SESSION><TI-RULES-EP>zgodnie z artykułem 109 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="28299">Bogusław Sonik</PERSON></TI-AUTHOR><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0459">Dotyczy: Dystrybucji równoległej leków</OBJECT><CONTENT><PARA>Polska właśnie wprowadziła, w zgodzie z prawem wspólnotowym, przepisy umożliwiające dystrybucję równoległą leków. Ceny wielu leków w Polsce, w przeciwieństwie do obiegowych opinii, są często wyższe niż w krajach &quot;starej&quot; piętnastki. Dystrybucja równoległa wydaje się dobrym sposobem wprowadzenia konkurencyjności na rynku produktów markowych. W konsekwencji, konkurencja ta powinna przynieść oszczędności dla Polskiego rządu, a zarazem także dla obywateli. Ostatnio zwrócono moją uwagę na fakt, iż możliwości znaczących oszczędności w wyniku dystrybucji równoległej w Polsce nie mogą być w pełni wykorzystane z powodu ograniczeń dostaw nałożonych przez producentów leków na hurtownie farmaceutyczne w krajach o niższych cenach lekarstw. W zachowaniu tym uderza mnie jawne pogwałcenie prawa wspólnotowego. Komisja ostatnio dawała dowody stanowczości w ochronie interesów konsumentów i zapewnieniu konkurencyjności w wielu branżach, włączając w to branżę motoryzacyjną. Z czego wynika zatem powściągliwość Komisji przed rygorystycznym stosowaniem przepisów antymonopolowych w branży farmaceutycznej i ochroną interesów polskich pacjentów?</PARA></CONTENT></QUEST>