<QUEST><TI><TI-INTRO>PYTANIE USTNE <QREF QID="H-2008-0597">H-0597/08</QREF></TI-INTRO><TI-SESSION>na sesję pytań podczas sesji częściowej w wrześniu I 2008 r.</TI-SESSION><TI-RULES-EP>zgodnie z art. 109 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="28274">Zdzisław Kazimierz Chmielewski</PERSON></TI-AUTHOR><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0597">Przedmiot: Stosowanie pławnic łososiowych</OBJECT><CONTENT><PARA>Muszę niestety wrócić do problemu zasad stosowania w UE pławnic. Wobec zdecydowanego nastawienia KE przeciw pławnicom łososiowym na Bałtyku Południowym zaskakująca wydaje się najnowsza propozycja legislacyjna KE i Rady, która dopuszcza stosowanie na innych akwenach morskich UE pławnic nawet do długości 100 km, a także przyłów w nich do 5% rekinów, z których większość jest chroniona. Powtarzam zatem moje kilkakrotnie już wcześniej stawiane pytanie: Dlaczego nie dopuszcza się pławnic na Bałtyku, gdzie przypadkowy przyłów morświnów nie jest udokumentowany? To kompletny brak konsekwencji KE i różne traktowanie obszarów rybackich. Jak to się ma do zakazu przez ONZ długich pelagicznych pławnic dryfujących (long pelagic drift nets)?</PARA></CONTENT></QUEST>