<QUEST><TI><TI-INTRO>PYTANIE USTNE <QREF QID="H-2010-0231">H-0231/10</QREF></TI-INTRO><TI-SESSION>na sesję pytań podczas sesji częściowej w maju 2010 r.</TI-SESSION><TI-RULES-EP>zgodnie z art. 116 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="5729">Kathleen Van Brempt</PERSON></TI-AUTHOR><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0231">Przedmiot: Polityka Komisji dotycząca ograniczonych surowców naturalnych</OBJECT><CONTENT><PARA>Pod koniec tego roku Komisja zamierza opracować wniosek legislacyjny w zakresie polityki dotyczącej stale ubywających surowców naturalnych. Podczas swej wizyty w komisji ITRE w dniu 28 kwietnia 2010 r. komisarz Tajani wielokrotnie podkreślał, że gospodarka surowcami stanowi jeden z głównych priorytetów jego resortu. Poza dostępem do surowców w obrębie UE i poza nią również takie istotne zagadnienia jak recykling oraz wtórne wykorzystanie surowców wysuwają się na pierwszy plan.</PARA><PARA>Moje pytanie dotyczy tego, w jaki sposób Komisja definiuje i interpretuje terminy „recykling i wtórne wykorzystanie” i na ile skuteczna i ambitna okaże się jej polityka w tej dziedzinie. Czy pozostaniemy przy klasycznym ujęciu recyklingu i downcyclingu? Czy może Komisja zamierza pójść dalej i wziąć pod uwagę i promować również nowocześniejsze praktyki, jak zasadę „cradle to cradle” (od kołyski do kołyski)? Jeśli tak, w jaki sposób znajdzie to przełożenie na konkretne rozwiązania? Czy na przykład zasada „cradle to cradle” stanie się w przyszłości jednym z kryteriów, które będzie należało uwzględniać przy zamówieniach publicznych?</PARA></CONTENT></QUEST>