<QUEST VERSION="2"><TI><TI-INTRO>Pytanie przeznaczone na turę pytań <QREF QID="H-2011-000200">H-000200/2011</QREF></TI-INTRO><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST><TI-SESSION>Sesja miesięczna: czerwiec 2011</TI-SESSION><TI-RULES-EP>art. 116 Regulaminu PE</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR><PERSON ID="26851">Nikolaos Chountis</PERSON> <GRPOL GRPOLID="2950">(GUE/NGL)</GRPOL></TI-AUTHOR></TI><OBJECT OBJID="OBJ000200">Przedmiot: Układy zbiorowe pracy</OBJECT><CONTENT><PARA>W Grecji, Irlandii i Portugalii, które skorzystały z mechanizmu wsparcia, Komisja i MFW zastosowały presję w celu wprowadzenia na podstawie „protokołów” istotnych zmian w stosunkach pracy i procedurach negocjacji zbiorowych, co prowadzi do zniesienia krajowych gwarancji pracowniczych.</PARA><PARA>Na przykład grecki protokół stanowi, co następuje: „Rząd musi zapewnić, że układy zawierane na szczeblu przedsiębiorstw są nadrzędne względem układów ponadzakładowych, a te z kolei względem układów zawartych na szczeblu organizacji branżowych. Rząd uchyli przepis pozwalający ministerstwu pracy na rozszerzanie wszystkich układów ponadzakładowych również na osoby niereprezentowane w negocjacjach.”</PARA><PARA>Zważywszy, że art. 156 TFUE stanowi, iż do kwestii układów zbiorowych zastosowanie ma zasada pomocniczości, czy Komisja zdaje sobie sprawę, że opisane wyżej praktyki nie tylko powodują powstanie błędnego koła, w którym stale ograniczane są prawa płacowe i pracownicze, ale równocześnie naruszają traktaty, których Komisja ma przestrzegać?</PARA></CONTENT></QUEST>