<QUEST><TI><TI-INTRO>ZAPYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY <QREF QID="O-2005-0104">O-0104/05</QREF></TI-INTRO><TI-RULES-EP>zgodnie z artykułem 108 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="28409">Raül Romeva i Rueda</PERSON>, <PERSON ID="28234">Angelika Beer</PERSON>, <PERSON ID="2329">Joost Lagendijk</PERSON>, <PERSON ID="4524">Caroline Lucas</PERSON> oraz <PERSON ID="1833">Marie Isler Béguin</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1107">Verts/ALE</GRPOL></TI-AUTHOR><TI-DEST>do Rady</TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0104">Dotyczy: Odnowienia brytyjskiego i francuskiego arsenału broni nuklearnej</OBJECT><CONTENT><PARA>W maju okazało się, że premier Tony Blair podjął decyzję o kontynuowaniu planów zastąpienia nuklearnych pocisków Trident stosowanych na łodziach podwodnych przez broń nuklearną nowej generacji. Decyzja została podjęta mimo, że pociski Trident mogą być stosowane przez kolejne 20 lat. Brytyjska fabryka produkująca bomby atomowe w Aldermaston otrzymała 2 miliardy funtów na następne trzy lata. (Dla porównania: koszty eksploatacyjne Zakładu Broni Atomowej w Aldermaston osiągały od 2000 r. średnio pułap 300 mln funtów rocznie przy obecnych cenach.) Minister Obrony J. Reid rozpoczął w pierwszym tygodniu listopada spotkania z członkami parlamentarnego klubu Partii Pracy w celu przedyskutowania planu przed podjęciem decyzji.</PARA><PARA>Posunięcie rządu brytyjskiego nastąpiło po podjęciu decyzji przez rząd francuski o zastąpieniu do 2010 r. będących obecnie w użytku pocisków nuklearnych M-45 przez nowy model M-51 w celu wzmocnienia francuskiej jądrowej 'Force de frappe'.</PARA><PARA>Mimo, że podjęcie takich decyzji jest wyłączną kompetencją rządów poszczególnych państw, mogą one mieć znaczące konsekwencje dla całej Unii Europejskiej. </PARA><PARA>Tego rodzaju postępowanie mające na celu zwiększenie potencjału nuklearnego wyraźnie dyskredytuje wysiłki unijnej „trójki” na rzecz przekonania Iranu i innych państw, aby powstrzymały się przed nabywaniem broni nuklearnej, a także pozbawia wiarygodności stanowisko UE popierające poszerzanie stref bez broni jądrowej w różnych rejonach świata. Decyzje te podważają również stanowisko większości Państw Członkowskich, które chcą zakończyć nuklearny wyścig zbrojeń i podkopują długotrwałe poparcie UE dla międzynarodowych rządów prawa, w tym dla orzeczenia Międzynarodowego Trybunału z dnia 8 lipca 1996 r. na temat nielegalności broni atomowej.</PARA><PARA>W jaki sposób Prezydencja UE ustosunkowuje się do opinii, że decyzje brytyjskiego i francuskiego rządu stanowią naruszenie art. VI Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który zobowiązuje wszystkie strony układu do „prowadzenia w dobrej wierze negocjacji w sprawie skutecznych działań mających na celu pilne powstrzymanie nuklearnego wyścigu zbrojeń i rozbrojenie jądrowe, a także prowadzenie negocjacji w sprawie układu dotyczącego powszechnego i zupełnego rozbrojenia pod ścisłą i skuteczną kontrolą międzynarodową”?</PARA><PARA>Jak Prezydencja UE zamierza usprawiedliwić swe zamiary wobec poważnego zagrożenia, że światowy system kontroli broni atomowej może ulec zupełnemu załamaniu, oraz wobec realnego niebezpieczeństwa nuklearnego wyścigu zbrojeń i niepowodzenia tegorocznej konferencji, która miała na celu rewizję Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej a także niepowodzenia niedawnego szczytu mającego zreformować ONZ?</PARA></CONTENT></QUEST>