<QUEST VERSION="2"><TI><TI-INTRO>Pytanie przeznaczone na turę pytań <QREF QID="H-2011-000206">H-000206/2011</QREF></TI-INTRO><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST><TI-SESSION>Sesja miesięczna: czerwiec 2011</TI-SESSION><TI-RULES-EP>art. 116 Regulaminu PE</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR><PERSON ID="28115">Mairead McGuinness</PERSON> <GRPOL GRPOLID="2948">(PPE)</GRPOL></TI-AUTHOR></TI><OBJECT OBJID="OBJ000206">Przedmiot: Systemy jakości produktów żywnościowych</OBJECT><CONTENT><PARA>W lutym 2011 r. Komisja zarejestrowała swój tysięczny znak jakości dla produktu żywnościowego. Jasne jest jednak, że liczba wniosków o zarejestrowanie w ramach systemów jakości produktów żywnościowych jako chronione oznaczenie geograficzne (CHOG), chroniona nazwa pochodzenia (CHNP) oraz gwarantowana tradycyjna specjalność (GTS) różni się znacząco w poszczególnych państwach członkowskich. Skąd zdaniem Komisji biorą się te różnice pomiędzy państwami członkowskimi? Czy Komisja może się odnieść do opinii wyrażanych przez niektórych producentów żywności, że procedura rejestracji jest długa i biurokratyczna, co zniechęca wnioskodawców? Co można zrobić, by uczynić tę procedurę bardziej przyjazną dla składających wnioski? </PARA><PARA>Czy Komisja może dostarczyć informacje dotyczące wiedzy konsumentów na temat systemów jakości produktów żywnościowych? Jak można poprawić rozpoznawalność oznaczeń CHOG, CHNP i GTS oraz zwiększyć ich znaczenie dla konsumentów, zwłaszcza w państwach członkowskich, które zarejestrowały niewielką ilość produktów?</PARA></CONTENT></QUEST>