<QUEST><TI><TI-INTRO>ZAPYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY <QREF QID="O-2007-0062">O-0062/07</QREF></TI-INTRO><TI-RULES-EP>zgodnie z artykułem 108 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="23894">Anna Záborská</PERSON>, <PERSON ID="4423">Amalia Sartori</PERSON> oraz <PERSON ID="28571">Marie Panayotopoulos-Cassiotou</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1102">PPE-DE</GRPOL>, <PERSON ID="1941">Roberta Angelilli</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1108">UEN</GRPOL>, <PERSON ID="23805">Zita Gurmai</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1103">PSE</GRPOL>, <PERSON ID="28469">Adamos Adamou</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1106">GUE/NGL</GRPOL>, <PERSON ID="1059">Hiltrud Breyer</PERSON> oraz <PERSON ID="28409">Raül Romeva i Rueda</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1107">Verts/ALE</GRPOL>, <PERSON ID="4541">Elizabeth Lynne</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1119">ALDE</GRPOL>, <PERSON ID="28119">Kathy Sinnott</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1123">IND/DEM</GRPOL></TI-AUTHOR><TI-DEST>do Komisji</TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0062">Dotyczy: Strategia europejska na rzecz praw dziecka: przeciwko &quot;dys&quot;kryminacji dzieci i wykluczeniu osób z zaburzeniami &quot;dys-&quot;</OBJECT><CONTENT><PARA>U ponad 10% dzieci występują zaburzenia „dys-” (dysfazja, dyspraksja, dysleksja, dyskalkulia czy też zespół deficytu uwagi itp.). Jednakże w wielu państwach członkowskich ten rodzaj dysfunkcji, od najmłodszych lat utrudniających komunikację, pozostaje niezauważony. Jedynym sposobem zapobiegania „dys”kryminacji dzieci z takimi zaburzeniami jest zapewnienie im – na wczesnym etapie rozwoju – specjalnego, intensywnego leczenia interdyscyplinarnego w odpowiednich strukturach (najlepiej w zwykłym środowisku szkolnym z właściwą opieką specjalną).</PARA><PARA>Czy Komisja dysponuje rzetelnymi danymi statystycznymi dotyczącymi zaburzeń „dys-”? W przypadku odpowiedzi negatywnej, czy mogłaby je zgromadzić? Czy Komisja planuje podjąć inicjatywy sprzyjające identyfikacji zaburzeń „dys-” i uznaniu ich za ułomności lub zaburzenia uczenia się? Czy Komisja może ułatwić dostęp do informacji, podjąć we właściwym czasie działania zmierzające do wykrywania, systematycznego diagnozowania oraz leczenia zaburzeń na wczesnym etapie rozwoju?</PARA><PARA>Czy oprócz projektu Neurodys Komisja może finansować badania ukierunkowane na inne zaburzenia „dys-” lub czy przewiduje takie działania w przyszłości?</PARA><PARA>Jakie środki mogłyby promować państwa członkowskie z myślą o osobach nieformalnie i na co dzień opiekujących się osobami niepełnosprawnymi z zaburzeniami „dys-”, zapobiegające wszelkiego rodzaju dyskryminacji społeczno-zawodowej w celu umożliwienia im pogodzenia życia rodzinnego i zawodowego oraz postrzegania ich pracy w kategoriach zawodowych?</PARA><PARA>Czy Komisja podjęła inicjatywy mające na celu zagwarantowanie odpowiedniego uwzględnienia osób z zaburzeniami „dys-” przy opracowywaniu i wdrażaniu programów edukacyjnych finansowanych przez UE (technologie informacyjno-komunikacyjne, e-learning, kształcenie ustawiczne)?</PARA><PARA>W jaki sposób Komisja może dopilnować właściwego wdrożenia dyrektywy w sprawie zatrudnienia w celu zapewnienia, aby pracownicy z zaburzeniami „dys-” nie byli dyskryminowani, przy jednoczesnym zachęcaniu państw członkowskich do wspierania możliwości zatrudnienia pracowników z zaburzeniami „dys-”?</PARA><PARA>Czy zdaniem Komisji korzystne byłoby utworzenie sieci sprzyjającej wymianie najlepszych rozwiązań na szczeblu europejskim oraz ustanowienie karty praw dzieci z zaburzeniami „dys-”? W jaki sposób dzieci mogłyby zjednywać innych do utworzenia europejskiej interdyscyplinarnej sieci zajmującej się określonymi zaburzeniami uczenia się i zachęcać ich do ustanowienia takiej sieci, a tym samym do gromadzenia i analizy informacji oraz promowania działań ponadgranicznych, jak również dialogu instytucjonalnego?</PARA></CONTENT></QUEST>