<QUEST VERSION="2"><TI><TI-INTRO>Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej <QREF QID="O-2011-000230">O-000230/2011</QREF></TI-INTRO><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST><TI-RULES-EP>art. 115 Regulaminu PE</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR><PERSON ID="96871">Michael Theurer</PERSON>, <PERSON ID="96874">Alexandra Thein</PERSON>, <PERSON ID="28241">Silvana Koch-Mehrin</PERSON>, <PERSON ID="4514">Andrew Duff</PERSON><BRK/>w imieniu grupy <GRPOL GRPOLID="1119">ALDE</GRPOL></TI-AUTHOR></TI><OBJECT OBJID="OBJ000230">Przedmiot: Stosowanie zasady pomocniczości po wejściu w życie Traktatu z Lizbony</OBJECT><CONTENT><PARA>Od 1 grudnia 2009 r. parlamenty państw członkowskich mają prawo powiadomić przewodniczącego Komisji, że ich zdaniem dany akt ustawodawczy UE jest niezgodny z zasadą pomocniczości. </PARA><PARA>1.  Czy Komisja jest zadowolona z jednolitej jakości odpowiedzi? </PARA><PARA>2.  Jakie wewnętrzne struktury Komisji zajmują się uzasadnionymi opiniami? Jakimi zasobami (ludzkimi) dysponuje Komisja w tym celu?</PARA><PARA>3.  Jakie stosunki instytucjonalne istnieją między Komisją a Komitetem Regionów w zakresie rozpatrywania kwestii pomocniczości? </PARA><PARA>- Jak Komisja postrzega rolę regionalnych organów państw członkowskich i Komitetu Regionów we wdrażaniu zasady pomocniczości? </PARA><PARA>- W odniesieniu do istniejących w ramach Komitetu Regionów „sieci monitorowania przestrzegania zasady pomocniczości” jakie Komisja widzi szanse na współpracę z organami regionalnymi posiadającymi uprawnienia ustawodawcze?</PARA></CONTENT></QUEST>