<QUEST VERSION="2"><TI><TI-INTRO>Pytanie przeznaczone na turę pytań <QREF QID="H-2010-0648">H-0648/2010</QREF></TI-INTRO><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST><TI-SESSION>Sesja miesięczna: styczeń 2011</TI-SESSION><TI-RULES-EP>art. 116 Regulaminu PE</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR><PERSON ID="28114">Liam Aylward</PERSON> <GRPOL GRPOLID="1119">(ALDE)</GRPOL></TI-AUTHOR></TI><OBJECT OBJID="OBJ0648">Przedmiot: Numer interwencyjny 116 000 w sprawie zaginionych dzieci</OBJECT><CONTENT><PARA>W ostatnim czasie Komisja zwróciła się do państw członkowskich UE z ostatecznym wezwaniem do jak najszybszego uruchomienia europejskiego numeru interwencyjnego 116 000 w sprawie zaginionych dzieci. Pod tym numerem telefonu dzieci będące w potrzebie otrzymywałyby niezbędną pomoc i wsparcie.</PARA><PARA>Obecnie numer interwencyjny 116 000 w pełni działa jedynie w 12 państwach członkowskich. Czy Komisja zdaje sobie sprawę, że fakt, iż usługa ta nie jest w pełni dostępna i nie działa prawidłowo w całej UE, może narażać dzieci na niebezpieczeństwo? Czy obywatele zostaną poinformowani, jeżeli usługa ta nie jest dostępna w ich kraju lub w kraju, który odwiedzają? Czy każde państwo członkowskie musi wprowadzić tę usługę prawidłowo i w całości? Czyż nie jest prawdą, że niedostępność takiego numeru interwencyjnego we wszystkich państwach członkowskich może narażać dzieci na niebezpieczeństwo?</PARA></CONTENT></QUEST>