<QUEST><TI><TI-INTRO>PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY <QREF QID="O-2009-0135">O-0135/09</QREF></TI-INTRO><TI-RULES-EP>zgodnie z art. 115 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="28171">Emine Bozkurt</PERSON>, <PERSON ID="96670">Louis Michel</PERSON> oraz <PERSON ID="96860">Michèle Striffler</PERSON> w imieniu <COMMITTEE COMMID="2875">Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych</COMMITTEE></TI-AUTHOR><TI-DEST>do Rady</TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0135">Przedmiot: Środki ograniczające</OBJECT><CONTENT><PARA>Podczas posiedzenia komisji LIBE 5 listopada, w związku z pierwszą wymianą poglądów na temat wniosków Komisji dotyczących środków ograniczających<FNREF FNIDREF="FN1"/>, Komisja i przedstawiciele szwedzkiej prezydencji poinformowali, że po wejściu w życie traktatu lizbońskiego wnioski te będą zgłaszane w oparciu o art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (zgodnie z tytułem IV „Środki ograniczające” części V „Działania zewnętrzne Unii”).</PARA><PARA>Należy podkreślić, że po wejściu w życie traktatu lizbońskiego środki mające wpływ na prawa jednostki będą analizowane bez udziału Parlamentu Europejskiego (art. 215 TFUE) lub poprzez włączenie go do procesu współdecyzji (art. 75 TFUE). Tak odmienne potraktowanie kwestii jest bardzo uderzające, ponieważ dopuszcza możliwość, że Parlament Europejski, aczkolwiek będący właściwą instytucją w sprawach karnych, a w szczególności tych dotyczących zapobiegania i zwalczania przestępstw terrorystycznych, zostanie wykluczony z przyjmowania niektórych wiążących środków walki z terroryzmem, stosowanych na terytorium UE (nawet jeśli pochodzą one spoza UE).</PARA><PARA>W świetle powyższego, a także biorąc pod uwagę zarówno obecne postanowienia traktatu, jak i postanowienia traktatu lizbońskiego, czy Rada może wypowiedzieć się na następujące tematy: <BRK/></PARA><PARA>Art. 215 TFUE wydaje się być   raczej wyjątkiem od ogólnych reguł ustalonych w art. 75 TFUE, według   którego Parlament Europejski pełni rolę współustawodawcy<FNREF FNIDREF="FN2"/>: „Jeżeli wymaga tego   realizacja celów, o których mowa w artykule 67, w odniesieniu do zapobiegania   terroryzmowi i działalności powiązanej oraz zwalczania tych zjawisk”.   Jak można rozwiązać kwestię tego wyjątku? Czy w przypadku zagrożenia   dla praw jednostki i polityki walki z terroryzmem może być brana pod   uwagę podwójna podstawa prawna (art. 215 i art. 75 TFUE), dzięki której   proces decyzyjny byłby bardziej demokratyczny? <BRK/></PARA><PARA>Jako że zgodnie z art.   215 TFUE w kwestii Zimbabwe i Somalii konsultacja z Parlamentem Europejskim   nie jest obligatoryjna, czy nie można przynajmniej przewidzieć konsultacji   fakultatywnej (zgodnie z Deklaracją ze Stuttgartu o Unii Europejskiej   z 19 czerwca 1983 r., przyjętą przez Radę Europejską, która zakłada   konsultację fakultatywną w kwestiach międzynarodowych, nawet jeśli nie   jest ona przewidziana w traktatach)?</PARA><FN FNID="FN1">  COM(2009)0395, COM(2009)0393, COM(2009)0187 i dokument Rady 12883/2009.</FN><FN FNID="FN2">  Parlament Europejski i Rada zostaną wezwane do określenia ram środków administracyjnych dotyczących przepływu kapitału i płatności, takich jak zamrożenie funduszy, aktywów finansowych lub zysków z działalności gospodarczej, które należą do osób fizycznych lub prawnych, grup lub innych podmiotów innych niż państwa, są w ich posiadaniu lub dyspozycji.</FN></CONTENT></QUEST>