<QUEST><TI><TI-INTRO>ZAPYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY <QREF QID="O-2007-0063">O-0063/07</QREF></TI-INTRO><TI-RULES-EP>zgodnie z artykułem 108 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="28409">Raül Romeva i Rueda</PERSON> oraz <PERSON ID="28234">Angelika Beer</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1107">Verts/ALE</GRPOL>, <PERSON ID="1224">Karl von Wogau</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1102">PPE-DE</GRPOL>, <PERSON ID="28306">Ana Maria Gomes</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1103">PSE</GRPOL>, <PERSON ID="1946">Annemie Neyts-Uyttebroeck</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1119">ALDE</GRPOL>, <PERSON ID="28616">Ģirts Valdis Kristovskis</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1108">UEN</GRPOL>, <PERSON ID="28249">Tobias Pflüger</PERSON> w imieniu Grupy <GRPOL GRPOLID="1106">GUE/NGL</GRPOL></TI-AUTHOR><TI-DEST>do Rady</TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0063">Dotyczy: Kodeks postępowania UE w dziedzinie transferu broni - niepowodzenie Rady w przyjęciu wspólnego stanowiska i uczynieniu z kodeksu prawnie wiążącego instrumentu</OBJECT><CONTENT><PARA>Ponad dwa lata temu kodeks postępowania UE w dziedzinie transferu broni miał stać się instrumentem prawnie wiążącym dla wszystkich państw członkowskich UE. W dniu 30 czerwca 2005 r. grupa robocza Rady ds. broni (COARM) uzgodniła na poziomie technicznym tekst wspólnego stanowiska w rezultacie pogłębionego procesu przeglądu kodeksu, mającego na celu uczynienie zeń skutecznego instrumentu kontroli wywozu broni z terytorium UE i przez przedsiębiorstwa z UE. Parlament odniósł się przychylnie do tego wspólnego stanowiska.</PARA><PARA>Niemniej od tamtego czasu Rada nadal nie podjęła ostatecznej decyzji w tej sprawie – z przyczyn, które nigdy nie zostały oficjalnie wyjaśnione, lecz są wyraźnie związane z faktem, że niektóre państwa członkowskie pragną zniesienia obowiązującego unijnego embarga na sprzedaż broni do Chińskiej Republiki Ludowej. Parlament Europejski niejednokrotnie zwracał się do Rady o przyjęcie wspólnego stanowiska i za każdym razem urzędująca prezydencja obiecywała podjąć odpowiednie kroki – jednak bez rezultatu. Tymczasem niemal każdego tygodnia do Parlamentu i opinii publicznej docierają informacje o transakcjach w zakresie wywozu broni między przedsiębiorstwami europejskimi a krajami, do których wywóz broni, zgodnie z kryteriami kodeksu, powinien być zakazany, takimi jak Czad, Związek Myanmar, Pakistan, Libia i wiele innych. Jest to tym bardziej godne ubolewania, że w ramach Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa (ESB) oraz opracowywanej Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBiO) aktualnie rozmieszczana jest coraz większa liczba zewnętrznych misji UE o charakterze wojskowym, niewojskowym i humanitarnym, przez co ich uczestnicy są narażeni na zagrożenie ze strony broni dostarczonej uprzednio przez państwa członkowskie.</PARA><PARA>W jaki sposób Rada zamierza się zaangażować dla jak najszybszego rozwiązania tego dylematu i zapewnienia, że wspólne stanowisko zostanie przyjęte bez dalszej zwłoki?</PARA></CONTENT></QUEST>