<QUEST VERSION="2"><TI><TI-INTRO>Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej <QREF QID="O-2010-0130">O-0130/2010</QREF></TI-INTRO><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST><TI-RULES-EP>art. 115 Regulaminu PE</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR><PERSON ID="96821">Rui Tavares</PERSON>, <PERSON ID="96852">Cornelia Ernst</PERSON>, <PERSON ID="28514">Kyriacos Triantaphyllides</PERSON>, <PERSON ID="96858">Marie-Christine Vergiat</PERSON>, <PERSON ID="96820">Marisa Matias</PERSON><BRK/>w imieniu grupy <GRPOL GRPOLID="2950">GUE/NGL</GRPOL></TI-AUTHOR><TI-AUTHOR><PERSON ID="96734">Franziska Keller</PERSON>, <PERSON ID="96728">Barbara Lochbihler</PERSON>, <PERSON ID="28409">Raül Romeva i Rueda</PERSON>, <PERSON ID="4531">Jean Lambert</PERSON>, <PERSON ID="4385">Hélène Flautre</PERSON><BRK/>w imieniu grupy <GRPOL GRPOLID="1107">Verts/ALE</GRPOL></TI-AUTHOR></TI><OBJECT OBJID="OBJ0130">Przedmiot: Wsparcie na rzecz rehabilitacji ofiar tortur na terenie UE</OBJECT><CONTENT><PARA>Unia Europejska ponowiła decyzję<FNREF FNIDREF="FN1"/> o stopniowym wycofaniu funduszy przeznaczonych na ośrodki rehabilitacji na terenie Europy, argumentując to tym, że przeznaczona na ten cel linia budżetowa wywodzi się z europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie, który jest instrumentem działań zewnętrznych. Chociaż w dokumencie strategicznym napisano, że państwa członkowskie „powinny” zostać obciążone większą odpowiedzialnością finansową, art. 15 ust. 2 dyrektywy w sprawie przyjmowania (2003/9/WE)<FNREF FNIDREF="FN2"/> wyraźnie określa to jako obowiązek związany z opieką zdrowotną. Mimo tego, co podkreślono w badaniu przeprowadzonym przez sieć akademicką Odyseusz<FNREF FNIDREF="FN3"/>, niewiele państw członkowskich wspiera potrzeby związane z rehabilitacją ofiar we własnym kraju, a wiele z nich nie udziela żadnego wsparcia lub oferuje je na bardzo małą skalę. </PARA><PARA>Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców<FNREF FNIDREF="FN4"/>, który mógłby zostać uznany za alternatywne źródło środków finansowych, posiada jednak także pewne poważne wady: jest zarządzany przez państwa członkowskie, z których każde może wyznaczyć własne priorytety, co może spowodować odsunięcie na drugi plan rehabilitacji ofiar tortur; funkcjonuje w oparciu o projekty, nie może zatem oferować podstawowego finansowania ani działań długoterminowych na rzecz terapii; jest źle zarządzany administracyjnie, zachodzą więc znaczne opóźnienia w wypłacaniu środków. W skrajnych przypadkach opóźnienia te spowodowały zaprzestanie działalności przez niektóre projekty.</PARA><PARA>W rezultacie europejskie ośrodki rehabilitacji ofiar tortur nie będą już wkrótce miały dostępu do trwałego finansowania, co odbije się na samych ofiarach brakiem dostępu do właściwej opieki.</PARA><PARA>W jaki sposób Komisja zamierza zatem zapewnić dalsze wsparcie dla rehabilitacji ofiar tortur na terytorium Unii Europejskiej? </PARA><PARA>Czy w związku z powyższym oraz w świetle zobowiązań wynikających z Karty praw podstawowych Unii Europejskiej Komisja zgadza się, że należy stworzyć nową linię budżetową na cele działań rehabilitacyjnych na terytorium Unii Europejskiej, aby w ten sposób zapewnić trwałe i długoterminowe finansowanie? </PARA><PARA>W przeciwnym razie, w jaki sposób Komisja zamierza dopilnować, aby państwa członkowskie wywiązywały się z określonego przepisami prawa wspólnotowego obowiązku finansowania tych działań? </PARA><FN FNID="FN1">  dokument strategiczny europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie na lata 2011-2013</FN><FN FNID="FN2">  Dz. U. L 31 z 6.2.2003, s. 18</FN><FN FNID="FN3">  Sieć akademicka Odyseusz, przegląd porównawczy wdrażania dyrektywy w sprawie przyjmowania 2003/9 z dnia 27 stycznia 2003 r., październik 2006, na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/justice_home/doc_centre/asylum/studies/docs/odysseus_synthesis_report_2007_en.pdf</FN><FN FNID="FN4">  Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców</FN></CONTENT></QUEST>