<QUEST VERSION="2"><TI><TI-INTRO>Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej <QREF QID="O-2010-0104">O-0104/2010</QREF></TI-INTRO><TI-DEST>do <INST TYPE="COM">Komisji</INST></TI-DEST><TI-RULES-EP>art. 115 Regulaminu PE</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR><PERSON ID="96952">Sylvie Guillaume</PERSON>, <PERSON ID="4519">Claude Moraes</PERSON><BRK/>w imieniu grupy <GRPOL GRPOLID="2949">S&amp;D</GRPOL></TI-AUTHOR><TI-AUTHOR><PERSON ID="4385">Hélène Flautre</PERSON>, <PERSON ID="96815">Judith Sargentini</PERSON><BRK/>w imieniu grupy <GRPOL GRPOLID="1107">Verts/ALE</GRPOL></TI-AUTHOR><TI-AUTHOR><PERSON ID="96852">Cornelia Ernst</PERSON>, <PERSON ID="96821">Rui Tavares</PERSON>, <PERSON ID="96858">Marie-Christine Vergiat</PERSON><BRK/>w imieniu grupy <GRPOL GRPOLID="2950">GUE/NGL</GRPOL></TI-AUTHOR><TI-AUTHOR><PERSON ID="96732">Malika Benarab-Attou</PERSON></TI-AUTHOR></TI><OBJECT OBJID="OBJ0104">Przedmiot: Wspólnotowe umowy o readmisji zawierane z państwami trzecimi</OBJECT><CONTENT><PARA>Unia Europejska jest obecnie sygnatariuszem 11 umów o readmisji. Ponadto trwają negocjacje w sprawie zawarcia dalszych 7 umów: dwie umowy (z Pakistanem i Gruzją) są prawie gotowe do podpisania, a jedna (z Turcją) powinna zostać zawarta w niedalekiej przyszłości. Umowy te stały się podstawowym narzędziem wspólnotowym służącym „powstrzymaniu napływu” nielegalnych migrantów. Od wejścia w życie traktatu lizbońskiego Parlament Europejski dysponuje większymi kompetencjami w zakresie wyrażania zgody na zawieranie umów międzynarodowych. Jakie gwarancje Komisja może zaoferować Parlamentowi Europejskiemu w odniesieniu do przejrzystości oraz do prawa do informacji na temat procesu negocjowania przedmiotowych umów? </PARA><PARA>Jakie gwarancje może zaoferować Komisja w przypadkach gdy dane kraje nie są sygnatariuszami konwencji genewskiej lub innych konwencji dotyczących ochrony praw podstawowych? Czy podpisanie tych konwencji nie powinno być warunkiem zawarcia przedmiotowych umów? Zważywszy na to, że nie ustanowiono w Europie jednolitego systemu azylowego oraz biorąc pod uwagę wciąż możliwe ryzyko odmowy wjazdu, taki warunek wydaje się niezbędny.</PARA><PARA>Jak to jest możliwe, by organ prawodawczy wyrażał rozsądną zgodę na przedmiotowe umowy, jeśli nie dysponuje od czasu wejścia w życie pierwszej tego typu umowy, czyli od 2004 r., jakąkolwiek możliwością szczegółowej oceny skuteczności takich instrumentów ani też możliwością monitorowania ich realizacji? </PARA><PARA>Czy powinno się dopuszczać do tego, by państwa członkowskie dokonywały repatriacji, jeśli nie otrzymały od państwa trzeciego w wymaganym terminie odpowiedzi na wniosek o readmisję obywatela ich kraju, obywatela państwa trzeciego przekraczającego ten kraj tranzytem lub bezpaństwowca?</PARA><PARA>Czy w przedmiotowych umowach nie powinno się zawrzeć wyraźnego zapisu o działaniach towarzyszących dotyczących reintegracji osób podlegających readmisji?</PARA></CONTENT></QUEST>