<QUEST VERSION="2"><TI><TI-INTRO>Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej <QREF QID="O-2011-000026">O-000026/2011</QREF></TI-INTRO><TI-DEST>do <INST TYPE="CS">Rady</INST></TI-DEST><TI-RULES-EP>art. 115 Regulaminu PE</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR><PERSON ID="96952">Sylvie Guillaume</PERSON>, <PERSON ID="4519">Claude Moraes</PERSON>, <PERSON ID="23868">Monika Flašíková Beňová</PERSON>, <PERSON ID="96990">Carmen Romero López</PERSON>, <PERSON ID="28338">Antonio Masip Hidalgo</PERSON><BRK/>w imieniu grupy <GRPOL GRPOLID="2949">S&amp;D</GRPOL></TI-AUTHOR></TI><OBJECT OBJID="OBJ000026">Przedmiot: Wpływ orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w sprawie M.S.S. przeciwko Belgii i Grecji (wniosek nr 30696/09) na funkcjonowanie rozporządzenia "Dublin II"</OBJECT><CONTENT><PARA>W dniu 21 stycznia 2011 r. Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) orzekła, że odsyłanie ubiegających się o azyl do Grecji w oparciu o rozporządzenie dublińskie narusza Europejską konwencję praw człowieka (EKPC), narażając ich na nieludzkie i poniżające traktowanie (z naruszeniem art. 3 EKPC) i pozbawiając prawa do skutecznego środka odwoławczego (art. 13 EKPC).</PARA><PARA>1. Czy Rada zgadza się, że orzeczenie ETPC pokazuje, iż rozporządzenie dublińskie nie tylko fałszywie zakłada, że krajowe systemy azylowe są podobne w obrębie UE, ale paradoksalnie nakłada znaczne obciążenie na państwa przygraniczne, takie jak Grecja, gdzie pomimo wytężonych starań nowego rządu na rzecz reformy systemu azylowego, większość osób potrzebujących ochrony nawet nie ma możliwości, aby ich wnioski azylowe zostały wysłuchane, a ponadto jest przetrzymywana lub żyje w skrajnie ciężkich warunkach, a nieliczni, którzy zdołali złożyć wniosek o azyl, praktycznie nie mają szans na uznanie za uchodźców?</PARA><PARA>2. Czy Rada może jasno stwierdzić, że w następstwie orzeczenia ETPC i przed ustanowieniem odpowiedniego systemu azylowego w Grecji państwa członkowskie powinny stosować „klauzulę suwerenności” (art. 3 ust. 2 rozporządzenia dublińskiego II), zgodnie z którą państwo członkowskie zawsze może zdecydować o rozpatrzeniu wniosku o udzielenie azylu, nawet jeżeli nie jest za to odpowiedzialne na podstawie kryteriów ustanowionych w rozporządzeniu?</PARA><PARA>3. Czy Rada zgadza się, że przegląd systemu Dublin II powinien być zgodny z prawami ubiegających się o azyl i uchodźców i uwzględniać istotne zabezpieczenia proceduralne, jak jasno wskazano w orzeczeniu ETPC? Czy Rada może precyzyjnie wskazać zmiany, która pociąga za sobą orzeczenie ETPC w zakresie przekształcenia rozporządzenia dublińskiego, zwłaszcza w odniesieniu do przesłuchania, skutecznego środka odwoławczego i pojęcia podatności na zagrożenia, nieodłącznie związanego z sytuacją ubiegających się o azyl?</PARA><PARA>4. Czy Rada, mając na względzie wspomniane orzeczenie, może zobowiązać się do promowania sprawiedliwego europejskiego systemu azylowego, który gwarantuje poszanowanie praw ubiegających się o azyl i uchodźców w dobrej wierze, w tym przestrzeganie zasad leżących u podstawy systemu ochrony międzynarodowej, a mianowicie humanitaryzmu i podziału odpowiedzialności?</PARA></CONTENT></QUEST>