<QUEST><TI><TI-INTRO>ZAPYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY <QREF QID="O-2006-0123">O-0123/06</QREF></TI-INTRO><TI-RULES-EP>zgodnie z artykułem 108 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="23712">Jan Zahradil</PERSON>, <PERSON ID="23695">Hynek Fajmon</PERSON>, <PERSON ID="28320">Ivo Strejček</PERSON>, <PERSON ID="28323">Oldřich Vlasák</PERSON>, <PERSON ID="28921">Jaroslav Zvěřina</PERSON>, <PERSON ID="28319">Nina Škottová</PERSON>, <PERSON ID="23705">Miroslav Ouzký</PERSON>, <PERSON ID="28339">Daniel Strož</PERSON>, <PERSON ID="28336">Věra Flasarová</PERSON>, <PERSON ID="23706">Miloslav Ransdorf</PERSON>, <PERSON ID="28331">Jaromír Kohlíček</PERSON>, <PERSON ID="28315">Petr Duchoň</PERSON>, <PERSON ID="28351">Tomáš Zatloukal</PERSON>, <PERSON ID="28352">Zuzana Roithová</PERSON>, <PERSON ID="28180">Ján Hudacký</PERSON>, <PERSON ID="28173">Zita Pleštinská</PERSON>, <PERSON ID="26833">Milan Gaľa</PERSON>, <PERSON ID="28324">Milan Cabrnoch</PERSON>, <PERSON ID="28330">Vladimír Remek</PERSON>, <PERSON ID="28357">Vladimír Železný</PERSON>, <PERSON ID="28348">Josef Zieleniec</PERSON>, <PERSON ID="28197">Árpád Duka-Zólyomi</PERSON>, <PERSON ID="28354">Jan Březina</PERSON>, <PERSON ID="23866">Edit Bauer</PERSON>, <PERSON ID="28132">Richard Ashworth</PERSON>, <PERSON ID="4528">Neil Parish</PERSON>, <PERSON ID="4540">Philip Bradbourn</PERSON>, <PERSON ID="4513">Geoffrey Van Orden</PERSON>, <PERSON ID="4527">John Bowis</PERSON>, <PERSON ID="4538">Malcolm Harbour</PERSON>, <PERSON ID="1429">Christopher Beazley</PERSON>, <PERSON ID="4552">Den Dover</PERSON>, <PERSON ID="4521">Charles Tannock</PERSON>, <PERSON ID="4516">Roger Helmer</PERSON>, <PERSON ID="4555">Daniel Hannan</PERSON>, <PERSON ID="4517">Christopher Heaton-Harris</PERSON>, <PERSON ID="4535">Philip Bushill-Matthews</PERSON>, <PERSON ID="1419">James Elles</PERSON>, <PERSON ID="4546">Struan Stevenson</PERSON>, <PERSON ID="23707">Libor Rouček</PERSON>, <PERSON ID="23840">Richard Falbr</PERSON> oraz <PERSON ID="28359">Jana Bobošíková</PERSON></TI-AUTHOR><TI-DEST>do Komisji</TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0123">Dotyczy: Wsparcia PPP i polityki spójność</OBJECT><CONTENT><PARA>Zjawisko partnerstwa sektora prywatnego i publicznego (PPP), redefiniujące stosunki między administracją publiczną a sferą prywatną, szybko się rozszerza i odgrywa kluczową rolę w projektach realizowanych w ramach polityki spójności oraz w realizacji celów lizbońskich. Potwierdziła to zarówno zielona księga o PPP, jak i komunikat Komisji o partnerstwie sektora publicznego i prywatnego oraz o wspólnotowych przepisach dotyczących udzielania zamówień publicznych i koncesji. Model mieszany, w którym organy administracji publicznej są właścicielami infrastruktury, a prywatna, często ponadnarodowa spółka dostarcza usług na podstawie umowy eksploatacyjnej, należy uznać do dobrą i skuteczną praktykę zarządzania usługami sektora publicznego.</PARA><PARA>Nowe państwa członkowskie muszą w stosunkowo krótkim okresie spełnić zobowiązania wynikające z prawa wspólnotowego. Przykładem może być gospodarka wodna, wymagająca modernizacji i rozbudowy infrastruktury, tak aby spełniała ona wymogi dyrektywy Rady 91/271/EWG<FNREF FNIDREF="FN1"/> dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych. Przyjmując to zobowiązanie, państwa członkowskie, a zwłaszcza samorządy, będące właścicielami infrastruktury gospodarki wodnej, wychodziły z założenia, że środki finansowe z Funduszu Spójności pomogą im spełnić wymagania wypływające z dorobku Wspólnoty. Samorządy sygnalizują jednak, że napotykają znaczne problemy ze strony KE przy zgłaszaniu do Funduszu Spójności projektów, w których występuje model mieszany (gmina jest właścicielem infrastruktury, a eksploatuje ją podmiot prywatny). KE jest zdania, że w takich przypadkach może dochodzić do naruszenia pewnych ogólnych, nieokreślonych precyzyjnie i niezakotwiczonych w żadnym akcie legislacyjnym zasad UE, i wymaga przestrzegania abstrakcyjnych „najlepszych praktyk międzynarodowych”. Według komunikatu Komisji problemy związane z zastosowaniem PPP w gospodarce wodnej występują w różnych państwach członkowskich i są rozwiązywane z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych przypadków. Jednak poza wspomnianym ogólnym stwierdzeniem KE nie przedstawiła do tej pory żadnego relewantnego argumentu prawnego, z którego wynikałoby, że w takich przypadkach dochodzi do naruszania prawa WE i że z tego powodu nie jest możliwe przyznawanie pomocy z Funduszu Spójności. Stanowisko KE, niepoparte stosowną argumentacją prawną, uniemożliwia należyte korzystanie z Funduszu Spójności w celu wypełniania zobowiązań wynikających dla państw członkowskich z prawa WE. Podejście Komisji stanowi zagrożenie dla całej serii projektów proponujących model PPP i mających zasadniczy wpływ na jakość życia obywateli. Gdyby KE uznała, że przy wdrażaniu PPP doszło do naruszenia prawa WE w dziedzinie gospodarki wodnej, jako strażniczka traktatów zapewne bezzwłocznie wszczęłaby postępowanie w sprawie naruszenia prawa.</PARA><PARA>W jaki sposób Komisja Europejska zamierza rozstrzygnąć tę sytuację, aby państwa członkowskie były w stanie absorbować środki finansowe Funduszu Spójności, a zarazem realizować wspomnianą dyrektywę 91/271/EWG, do czego zobowiązały się w traktacie o przystąpieniu? W jaki sposób zapewni samorządom i ich podmiotom partnerskim pewność prawa oraz zasadę równego traktowania?</PARA><FN FNID="FN1">  Dz.U. L 135 z 30.5.1991, str. 40.</FN></CONTENT></QUEST>