<QUEST><TI><TI-INTRO>ZAPYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY <QREF QID="O-2004-0057">O-0057/04</QREF></TI-INTRO><TI-RULES-EP>zgodnie z artykułem 108 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="4332">Philippe Morillon</PERSON> w imieniu <COMMITTEE COMMID="821">Komisji Rybołówstwa</COMMITTEE></TI-AUTHOR><TI-DEST>do Komisji</TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0057">Dotyczy: Gospodarki rybnej oraz paliw</OBJECT><CONTENT><PARA>Ceny paliw dla sektora rybołówstwa podlegały w ciągu ostatnich ośmiu lat znacznym wahaniom, a w latach 1996 - 2004 wzrosły o 82% (z 0,17 do 0,31 euro za litr). Wpływ cen paliw na koszty operacyjne jest znaczny. I tak, na przykład, w przypadku trawlera kategorii 16-20 m., spadek nadwyżki operacyjnej brutto liczonej na podstawie bilansów operacyjnych z roku 2003 może wynosić od 2,5% do 42,1%. Zauważyć należy, że w okresie tym kilkakrotnie rosły gwałtownie ceny oleju napędowego (lata 2000, 2002, 2004). Powstaje w efekcie sytuacja kryzysowa, tym bardziej odczuwalna, że nakłada się na siebie kilka czynników (trzy główne): ceny paliw, spadek liczby kursów i zmniejszenie połowów. Sytuacja tego rodzaju zaistniała latem 2004 roku.</PARA><PARA>Poprzedni kryzys lat 1993 - 1994, jeszcze bardziej dotkliwy ze względu na trwałe załamanie liczby kursów związane z nadmiernym zadłużeniem towarzystw okrętowych, pociągnął za sobą na zasadzie efektu domina kolejne skutki: wycofywanie statków z eksploatacji (czasem zupełnie nowych); złomowanie statków i restrukturyzacja towarzystw okrętowych; załamanie rybołówstwa w licznych portach; redukcja miejsc pracy związanych z rybołówstwem oraz jej skutki gospodarcze dla pobliskich mikroregionów; spadek liczby studentów w szkołach marynarki i młodych marynarzy; osłabienie prestiżu zawodowego załóg statków rybackich; osłabienie struktur zarządzania i finansowania sektora rybołówstwa.</PARA><PARA>Gdy powstaje tego rodzaju sytuacja kryzysowa, argumentacja Wspólnoty, oparta niemal wyłącznie na „trwałym zarządzaniu zasobami rybołówstwa w celu ochrony interesów przyszłych pokoleń”, nie dociera do adresatów. Zauważyć należy nieufność, z jaką środowisko rybackie podchodzi do instytucji europejskich, potwierdzaną przy okazji kolejnych wyborów i oczywiście rosnącą w okresach trudności. Sytuacja ta jest głębokim paradoksem; bez wspólnej polityki rybołówstwa całe regiony rybackie już by zniknęły z map gospodarczych.</PARA><PARA>Czy Komisja zobowiązuje się do działania na rzecz obszarów dotkniętych poważnymi trudnościami? Czy Komisja zamierza przedstawić projekty umożliwiające podejmowanie w kryzysowych okresach interwencji o charakterze koniunkturalnym za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rybołówstwa bądź innych narzędzi, oraz zapewnienie w ten sposób realnego przyszłego rozwoju regionom, dla których nie ma rzeczywistej alternatywy gospodarczej? </PARA></CONTENT></QUEST>