<QUEST><TI><TI-INTRO>PYTANIE USTNE <QREF QID="H-2008-0236">H-0236/08</QREF></TI-INTRO><TI-SESSION>na sesję pytań podczas sesji częściowej w kwietniu 2008 r.</TI-SESSION><TI-RULES-EP>zgodnie z art. 109 Regulaminu</TI-RULES-EP><TI-AUTHOR>skierowane przez: <PERSON ID="28274">Zdzisław Kazimierz Chmielewski</PERSON></TI-AUTHOR><TI-DEST>do <INST TYPE="CS">Rady</INST></TI-DEST></TI><OBJECT OBJID="OBJ0236">Przedmiot: Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe</OBJECT><CONTENT><PARA>W trakcie mojej współpracy z ekspertami w sprawie rozporządzenia Rady tyczącej ustanowienia wspólnego przedsięwzięcia na rzecz ogniw paliwowych i technologii wodorowych, pojawiła się opnia, która wydała mi się na tyle zaskakująca, że postanowiłem nią zainteresować Radę. Jej autorem jest uznany autorytet w zakresie atomistyki. Technologie wodorowe i ogniwa wodorowe zostały przedstawione w dokumencie niezwykle entuzjastycznie – prawie jako panaceum na problemy energetyki i ochrony środowiska. Tymczasem wodór jest tylko nośnikiem energii. Aby wytworzyć ten nośnik trzeba wykorzystać inne źródła energii i to – w zależności od zastosowanej technologii – z różną wydajnością: od kilku procent (normalna elektroliza w temperaturze pokojowej) do max 80% (wysokotemperaturowy rozkład wody). Jeśli stosujemy metan lub gaz ziemny – to też musimy go gdzieś kupić lub wytworzyć.</PARA><PARA>Dodatkowo, technologie przechowywania wodoru lub jego transportu są następnym trudnym problemem w wykorzystaniu tego nośnika energii.</PARA><PARA>Co na to eksperci Rady?</PARA></CONTENT></QUEST>